Cecilia Arditto

Gewinner des Kompositionswettbewerbs des Nationaltheaters: „Die Kombination einer klaren Erzählweise dicht am Autor mit einer phantastischen Welt aus Geräuschen, Klängen, Lichtern und Bewegung“ fand Jurymitglied Jan Dvořák, Dramaturg und Komponist, beim Siegerteam „spannend und innovativ.“ Regisseur und Librettist Krystian Lada bescheinigte den Gewinnern „ein Verständnis dafür, Theater in Musik und Musik in Theater zu überführen“. Komponist Sidney Corbett lobte die Linearität der Erzählweise, die einen guten Rahmen für den komplexen Inhalt des Werkes abgebe.
Die Rheinpfalz, DE
Read full article

Cecilia Arditto’s The Dearest Dream was the most effective of all, exploring the harmonic spectrum of a single pitch that was coloured and punctuated by the “found” sounds of everyday objects – electric fans, a sweeping broom. A straightforward idea, stylishly executed.
The Guardian, UK
Read full article

Musica invisible by Cecilia Arditto is “based on the exploration of new possibilities for English horn” and calls for the performer to speak through the instrument: passages from L. Carroll’s “Alice in Wonderland” (“Off with bis head!’*) combine with tapping on the instrument. You’re there with Alice, acutely aware of the Mad Hatter’s pocket watch marking the passage of time you don’t have. I´d urge students to program this work on their recitals: your audience will be wide-eyed with the spell this piece casts and no one will soon forget the performance.
American Record Guide – March 2021
Read full article

The most striking example of the break-over and extension of the performing medium was offered by Cecilia Arditto in Split Piano for piano duo (very enthusiastically performed by Piano Duo LP Sonja Lončar and Andrija Pavlović) “for one hand, a light bulb and sound objects”, where switching the light on and off was subjected to clear rhythmization, and the lamp/bulb was incorporated in the total performing body, not losing its primary function of lighting/blacking out the surroundings.
New Sound -17th International Review of Composers, Belgrade
Read full article (PDF)

Mujeres de armas tomar: Cerró el concierto Cecilia Arditto (Buenos Aires, 1966) con Musique Concrète (2015): instalaciones sonoras en las que moviliza objetos cotidianos haciendo música con aquello que nos rodea. Las cinco piezas esta noche escuchadas en Pontevedra adquirieron, así, un marcado aliento poético que la comunión tan directa entre compositora, músicos y público (prácticamente entremezclados en la sala) reforzó, haciéndonos partícipes más directos de cada una de las estaciones en las que se diseminó por el espacio este desvelamiento de las sonoridades insospechadas que nos acompañan en nuestro día a día. Pero, además de la música, asistimos esta noche, de la mano de la propia Cecilia Arditto y de Neopercusión, a toda una poética de la luz y de la imagen.
Mundo clásico, SP
Read full article (Spanish)

English translation (excerpts)

Die Bilder von Verletzung und Schmerz werden von der in Buenos Aires geborenen Cecilia Arditto in Tissue denn auch unmittelbar in Klang übersetzt. Mikrotonale Schwingungen lassen ihn brüchig erscheinen und öffnen die Ohren für feinste Regungen. Eine kommunikative, den Hörer direkt ansprechende Komposition, der man die höchste Auszeichnung gönnt.
Muzikzeitung, CH
Read full article

Piano als ragfijn mozaïek: De Argentijnse componiste Cecilia Arditto schreef voor het festival een nieuw werk voor 96-toonspiano en ensemble. Volgens Raaijman – die zelf meespeelt – is het een bijzondere compositie, die alle tijd neemt om de bizarre zwevingen en timbres die ontstaan tot de luisteraar door re laten dringen.
NRC, NL
Read full article

Gulle lach en latino-sentiment: Arditto schreef met Alrededor de la musica een helder commentaar op de formele wijze waarop klassieke muziek vaak wordt geserveerd. Geheel in stijl nam de componiste al struikelend haar applaus in ontvangst. wat het meest ontregelende moment van de hele middag was.
Het Parool, NL
Read full article

Spanish translation

In een huiskamersetting gaan lampen een dialoog aan met de piano alsof het muziekinstrumenten zijn: een muziek van gebaren, van licht, van beelden en van objecten. Aan- en uitgaande lampen zullen verschillende theatrale effecten opleveren, sommige humoristisch, andere poëtisch.” Elke lichtbron wordt benaderd als een muziekinstrument en deze gaat een dialoog aan met de piano. De filosofie achter deze flexibele opzet is: prioriteit geven aan ideeën boven techniek.
DHC, NL
Read full article

Componiste Cecilia Arditto, geboren Argentijnse, maar werkzaam in Nederland, was gastprogrammeur van het concert. Van naar klonk een wereldpremière: Alrededor. Hierin wordt een wat Voorspelbare act gemaakt van alle zaken die tijdens een ‘normaal’ kamermuziekconcert in de marge te zien en te horen zijn, zoals het stemmen van de instrumenten en de lichamelijke communicatie van de musici.
Doordat er ook steeds meer misgaat – er zijn foute en mislukte inzetten, en ook vallende strijkstokken – straalt het werk tegelijk een soort machteloosheid en vergeefsheid uit en krijgt het toch nog iets poëzie.
NRC, NL
Read full article
       

Klanktheater vol avontuur: Buitengewone klanken in een campy huiskamer. Gloeilampen flikkeren op de maat van de muziek. In een hoek staat een oude tv met een radio en cassettespelers. Hedendaagse muziek heeft nog nooit zo vertrouwd aangevoeld.  „We kunnen heel veel met heel weinig”, weet Cecilia Arditto, De in Nederland wonende Argentijnse componiste wil nieuwe vormen van muziektheater onderzoeken. De nieuwe kamermuziekcomposities zijn volledig uitgeschreven, en de theatrale handelingen, belichting en hulpstukken zijn onderdeel van iedere compositie.
Brabants Dagblad, NL
Read the full article

Cecilia Arditto’s Musica invisible for flute and dancer put Andonovska through a flurry of novel sound-production steps, accompanying a film of performance artist Renae Shadler.
The Sydney Morning Herald, AU
Read the full article

Denn Cecilia Arditto, Komponistin experimenteller Musik sowie darstellende Künstlerin, bezog drei Fenster des Bahnhofs in ihre Performance ein.  Mit grafischen Zeichen, wie die moderne Musik visuell transportiert wird, führte Cecilia Arditto einen Dialog mit der Natur vor den Fenstern. Die Partitur der Komposition war dabei nur das Gerüst für gespielte und gezeichnete Improvisationen. Grafische Zeichen auf dem Fenster Im Laufe des Stücks entstand ein Dreiklang aus Musik, abstrakten Bildmarken und Blick aus dem Fenster, der aber auch mit den weißen Skulpturen ihrer Schwester Luciana korrespondierte. „Werkzeug“ war dabei ein einfacher weißer Marker, wie ihn auch Restaurants zum Beschriften ihrer Speisetafeln benutzen.
Allgemeine Zeitung, DE
Read the full article

Het trio voor twee platenspelers en vocalen van Cecilia Arditto wekt nostalgische gevoelens op door knisperende ruis en tikken op de platen.
http://www.kindamuzik.net

Perhaps most radical is Música invisible (2004) by Cecilia Arditto, which has Leclair removing the reed and bocal to make some very human noises. 
http://anearful.blogspot.com
Read the full article

Jacqueline Leclair’s latest album Music for English Horn Alone features seven works for solo English horn, four of which – by Hannah Kendall, Faye-Ellen Silverman, Karola Obermüller and Cecilia Arditto – are spectacular premieres.
https://www.thewholenote.com
Read the whole article

Musica invisible (mvt. iii): This movement of Arditto’s work is really fantastic—it’s beautiful, almost haunting playing and a great way to close out the show. In my mind, it also leaves room for ambiguity; the movement’s title, Anamorphosis, refers to a gradual (evolutionary) change over time.
Face the mirror byMegan DeJarnett
Read the whole article

Musica invisible (mvt. I): I fell in love with this piece by Cecilia Arditto three years ago and have been looking for the right excuse to perform it. This first movement uses writings from Da Vinci’s journals about drawing women, saying how they should be drawn with “their legs close together, their arms closely folded,” and lots of other *absolutely wonderful* things. It also intersperses quotes from the song Mona Lisa by Ray Evans and Jay Livingston, which give it an eerie, almost old-timey-radio effect.
Face the mirror byMegan DeJarnett
Read the whole article

There are two highlights on this CD, namely Cecilia Arditto’s Música Invisible, a fantastically innovative piece with a slew of unusual, yet beautiful sounds, and Apparatus inconcinnus from Canada’s own Ryan Purchase. Magnificent!
See Magazine Read the whole article

Nei Quattro Pezzi per Tromba Sola di Giacinto Scelsi vengono esaltate la trasparenza e la tensione trascendente dei toni, mentre Musica Invisibile, della giovane Cecilia Arditto, ci attesta che il timbro può essere sporcato da interferenze del cavo orale, abluzioni e fischiettii e rimanere intatto nella sua intensità lirica.
Blow up Read the whole article

Cecilia Arditto’s Música Invisible is in three movements (Sfumato, Chiaroscuro, and Anamorphosis) and uses both flugelhorn and trumpet. Each work involves the use of extended techniques such as singing while playing, extreme pedal tone melodies, and putting the bell of the trumpet into a bowl of water. Regardless of the techniques, which are intrinsic to the sound worlds of the pieces and not mere gimmicks, the music is haunting and meaningful. Each gesture is given time and space to develop and mature and, at about 12 minutes, I could stand to listen to a whole lot more.
Sequenze 21 Read the whole article

World premieres in Trier, Germany
The winners of the Wilde Lieder Marx Music composing competing receive their awards from Dr Katarina Barley, German Federal Ministry of Justice Read more

Lampen in dialoog met een piano - Eric Korsten NRC, NL
Momento de la interpretación de 'Musique Concrète' (2015) de Cecilia Arditto. Festival Internacional Vertixe Sonora, 2018. © Paco Yáñez, 2018.
Press conference New Maker Teatro Baltazar Dias
Zur Ausstellung von Luciana Arditto im Künstlerbahnhof Ebernburg liefert ihre Schwester Cecilia eine Performance zu Musik - Allgemeine Zeitung, DE
Der Klang der Bilder -Muzik Zeitung, CH